--> - سپس امام انگشتر خود را بر وى عنايت فرمود تا در دهان گذارد . 1 بودند ديو ودد همه سيراب ومىمكيد * خاتم ز قحط آب سليمان كربلا 1 . مقتل العوالم ، ص 95 ، در معاهد التّنصيص ، ج 2 ، ص 51 چنين آمده است : يزيد بن مزيد شيبانى چون به وليدبن طريف نزديك شد وتشنگى جانش را گداخته بود ، انگشتر در دهان نهاد ووليد را دنبال كرد تا اورا با نيزه به زمين افكند . اين ، شيوه‌اى است كه مسافران به گاه شدّت عطش معمول مىدارند وكسى كه انگشترى نيابد ، سنگريزه ومانند آن را در دهان مىنهد . أحاديث اهل‌بيت عليهم السلام نيز بر اين موضوع وارد شده است . در « فروع كافى » از امام صادق عليه السلام حديث وارد شده [ است ] كه براي روزه‌دار ، مكيدن انگشتر مانعى ندارد . فقها هم به اين امر فتوا داده‌اند . شايد از اسرار اين شيوه ، ترشح غدد دهان باشد . طارمى ، ترجمهء علىاكبر للمقرّم ، / 82